Humanitarne traktowanie krów mlecznych
"Przez wiele lat intensywne systemy hodowli krów mlecznych były rozwijane bez zdecydowanego brania pod uwagę instynktownych potrzeb krów, uważanych za techniczny element a nie społeczną konieczność"- Graham David- Veterinary Investigation Centre, Shrewsbury 1990.
Spójrzcie na uwiązane lochy albo kury-nioski w przemysłowych klatkach typu "battery", a problemy humanitarnego traktowania zwierząt natychmiast się pojawią-zamknięcie, izolacja/stłoczenie, zaburzenie naturalnych instynktów np. budowy gniazda lub grzebanie w ziemi.
A co widzimy patrząc na przeciętną krowę mleczną? Stworzenie wyglądające na zadowolone, pasące się na łące w towarzystwie innych, podobnych krów. Z pewnością jej dobrostan musi być pełny.
Lecz tak nie jest! W rzeczywistości dobrostan krów mlecznych jest systematycznie zaburzany ale nie jest to widziane na pierwszy rzut oka. Wybierzmy się na najbliższy targ bydła. Widzimy tam młode jałówki z jasnymi oczami i lśniącą sierścią. A teraz zobaczmy krowy mleczne po selekcji przeznaczone na rzeź-zaniedbane, chude, często z chorobą wymion. Ponieważ różnica wieku między tymi dwoma grupami wynosi tylko zapewne nie więcej niż trzy lata. Musi się dziać coś bardzo niedobrego na naszych fermach mlecznych skoro następuje taka radykalna transformacja w tak krótkim czasie. I oczywiście naturalna długość życia dla krów mlecznych powinna wynosić 20 lat.
Literatura naukowa jest pełna badań fizjologicznych problemów krów czy studiów nad zachowaniem stada. Jednak prawie nie ma literatury zajmującej się największymi problemami natury psychologicznej i społecznej-takimi jak zrywanie więzi rodzicielskiej i rodzinnej.
Dlaczego ta właśnie sfera została zapomniana? Czy coroczne rozbijanie tej więzi jest tak istotne dla przemysłu mleczarskiego, że nikt nie pomyślał o negatywnym tego wpływie na krowę i jej cielę?
