Dojne krowy
Na świecie hoduje się około 200 milionów dojnych krów, które produkują prawie 500 milionów ton mleka rocznie. Selekcja hodowlana dość drastycznie podwyższyła wydajność dojnych krów, których dzienny udój mleka przekracza obecnie ponad 40 litrów na krowę. Tak wysoki poziom produkcji mleka nakłada na zwierzęta ogromne wymagania fizjologiczne, powodując poważne konsekwencje zdrowotne.
Dojne krowy o wysokim współczynniku wydajności są bardziej podatne na zaburzenia metabolizmu i choroby zakaźne, takie jak mastitis (bolesne zapalenie wymion). Mają również skłonności do nieprawidłowych postaw, jako że ich powiększone wymiona wpływają na nienaturalną pozycje tylnych nóg, obciążając nadmiernie zewnętrzne części racic. Trzymane w zamknięciu jak i nieodpowiednie legowiska mogą tylko zaostrzyć problemy z występowaniem bardzo bolesnych kulawizn. W niektórych krajach dojne krowy trzymane są w permanentnym zamknięciu bez żadnej możliwości swobodnego wypasu tzw. chów alkierzowy.
Krowa rodzi swoje pierwsze cielę w wieku około 2 lat. Utrzymywana jest następnie w niemalże ciągłym stanie zazębiających się okresów laktacji i ciąży. Do czasu osiągnięcia trzeciej lub czwartej laktacji większość krów kierowana jest na ubój ze względu na ich stan zdrowia: są chude, wyczerpane, bezpłodne lub chrome.
Po każdym porodzie, zwykle w przeciągu 24 godzin, cielę zostaje odseparowane od matki, co jest dla obojga bardzo silnym i bolesnym przeżyciem. Uważa się, że byczków nie warto hodować dla ich mięsa, dlatego też zabija się je lub trzyma w oddzielnych, wąskich przegrodach, w których nie mogą się nawet obrócić i karmi się pokarmem o zmniejszonym poziomie żelaza i błonnika, aby ich mięso stało się "białe". Cierpienia cielęcia spowodowane są stresem psychicznym a także poważnymi problemami zdrowotnymi, wynikającymi z poczucia izolacji, zamknięcia i niewłaściwego żywienia. W wieku 4-6 miesięcy gdy są zabierane na ubój, wiele z nich prawie nie może chodzić.
